Θανάσης Γεντίμης (Θ.Γ.) Ας έρθουμε στο "Τάμα" που είναι η τελευταία σας ταινία. Με τον ήρωα της ταινίας, τον Ευαγόρα, έχετε κοινά στοιχεία; Δώσατε στοιχεία από το χαρακτήρα σας;

Γιώργος Χωραφάς (Γ.Χ.) Βεβαίως έδωσα στοιχεία από το χαρακτήρα μου στον ήρωα. Θα έλεγα ότι έδωσα κάτι που υπάρχει σε πάρα πολλούς άντρες και είναι το στοιχείο της αφέλειας. Ο Ευαγόρας έχει την αφέλεια αυτή ξεκινώντας το ταξίδι του. Το ταξίδι αυτό είναι από ένα χωριό της Κύπρου στην άλλη άκρη του νησιού. Το ταξίδι αυτό φαντάζει ατελείωτο. Εμείς σήμερα δεν διστάζουμε να κάνουμε ένα μεγάλο ταξίδι, με το αυτοκίνητό μας ή ακόμη και με οτοστόπ. Πίσω όμως από το ταξίδι, στην ταινία, κρύβεται ένας συμβολισμός. Θα λέγαμε ότι κάθε άνθρωπος βρίσκεται σε ένα νησί που πρέπει να διασχίσει και σε αυτή τη διαδρομή μπορούν να συμβούν τα πάντα και να σε αλλάξουν ριζικά, να αλλάξουν τον τρόπο που σκέφτεσαι και τις απόψεις σου.

Θ.Γ. Αν μου επιτρέπετε μια πιο προσωπική ερώτηση. Ποιες είναι οι δικές σας σχέσεις με τη θρησκεία;

Γ.Χ. Για μένα οι θρησκείες είναι σαν ωραία παλιά συλλεκτικά αυτοκίνητα. Φαίνονται ωραία αλλά δεν λειτουργούν καλά στους σημερινούς δρόμους και πέφτουν σε αχρηστία. Θα πρέπει να τα "φτιάχνεις" συνέχεια. Θα λέγαμε ότι οι θρησκείες δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα έτσι όπως είναι. Αν είναι κανείς δογματικός, είναι άχρηστες όλες οι θρησκείες. Κάθε θρησκεία όμως περιέχει μέσα της πράγματα που είναι πάρα πολύ σημαντικά και που έχουν νόημα το οποίο δεν αλλάζει ποτέ. Τα κοινά σημεία σε όλες τις θρησκείες είναι αυτά που έχουν μια δύναμη και παγκόσμια απήχηση. Πρέπει να βγάλουμε τα ρούχα και τα στολίδια από κάθε θρησκεία και να τη δούμε γυμνή... να φτάσουμε στην ουσία της.

Θ.Γ. Με τον συμπρωταγωνιστή σας είχατε κάποιες δυσκολίες στη συνεργασία σας, γιατί φαντάζομαι ότι δεν ήταν επαγγελματίας ηθοποιός; Μιλάω για τον "Μαυρομούντη" τον γαϊδαράκο.

Γ.Χ. Τελικά έπρεπε να είμαι εντελώς προσηλωμένος και να παίρνω το σύνθημα από εκείνον. Εκείνος έδινε το ρυθμό και κάθε φορά που κάναμε κάτι που δεν του πήγαινε, δε λειτουργούσε τη σκηνή. Οπότε προσαρμοστήκαμε στις δικές του ιδιαιτερότητες, αλλά πάντα έχουμε σαν άνθρωποι μια επιρροή πάνω στο γάιδαρο. Έπρεπε να σεβαστούμε την παρουσία, την ύπαρξη του Μαυρομούντη. Και τον... αγαπήσαμε πολύ.

Θ.Γ. Αυτή την εποχή με τι ασχολείστε;

Γ.Χ. Γυρίζω μια γαλλική αστυνομική τηλεταινία, με δράση... ελικόπτερα, επικίνδυνες σκηνές κτλ. Σύντομα στη Μαδρίτη θα παιχτεί και μια ισπανική ταινία όπου πρωταγωνιστώ στο ρόλο ενός αστυνομικού. Είναι ένα θρίλερ τύπου "Seven", όπου ο μανιακός δολοφόνος έχει βάλει στο στόχαστρο τον ήρωά μου. Ο τίτλος είναι "Reflection" και σκηνοθέτης είναι ο Μίγκελ Ανχελ Βίβας.

Θ.Γ. Από το εξωτερικό που κινήστε συνήθως ποια είναι η εικόνα που έχετε για τον Ελληνικό κινηματογράφο; Περνά απαρατήρητος;

Γ.Χ Δυστυχώς ναι!

Θ.Γ. Πιστεύετε ότι παρουσίες σαν τη δική σας, που έχετε ένα διεθνές προφίλ, σε Ελληνικές παραγωγές βοηθούν τον Ελληνικό κινηματογράφο να περάσει προς το εξωτερικό;

Γ.Χ. Δυστυχώς είναι μικρή η βοήθειά μου... αν προσφέρω βοήθεια. Πρέπει να υπάρξει ένα "κύμα" πολύ πιο δυνατό από την Ελλάδα για να μπορέσει να αποσπάσει την προσοχή στο εξωτερικό. Και κυρίως χρειάζονται χρήματα. Εγώ αυτό που βλέπω τελευταία είναι ότι στη Γαλλία έχουν καταφέρει να διατηρήσουν μια παρουσία στη διεθνή πολιτιστική σκηνή, μέσα από το Γαλλικό σινεμά - με τα καλά του και τα κακά του. Υπάρχει όμως μια κρατική οργάνωση και δομές για την χρηματοδότηση και την προώθηση των Γαλλικών ταινιών. Αυτή η χρηματοδότηση δεν φέρνει, απαραίτητα, "τα λεφτά της πίσω". Σίγουρα σε ένα τόπο σαν την Ελλάδα που μια ταινία κοστίζει πολλά χρήματα και δεν υπάρχει ένα τόσο μεγάλο κοινό για να καλύψει τα έξοδα μόνο με τα εισιτήρια. Πρέπει να καταλάβει το κράτος ότι χρειάζεται να χρηματοδοτήσει καλύτερα το Κέντρο Κινηματογράφου για να μπορεί το Κέντρο να έχει μια πολιτική ώστε να δημιουργηθεί ένα "κύμα". Γιατί υπάρχουν ταλέντα στην Ελλάδα. Δεν ξέρω ούτε το ένα δέκατο από αυτούς. Όταν έρχομαι βλέπω λίγο τηλεόραση, βλέπω συνεντεύξεις και πάντα κάτι μου τραβά την προσοχή. Ρωτάω "ποιός είναι αυτός;" ή "ποιά είναι αυτή;". Βλέπω ενδιαφέροντα πράγματα, ταλέντα να εμφανίζονται, και μια κινητικότητα. Όμως είναι σαν να υπάρχει μια μαύρη τρύπα και όλα αυτά χάνονται μέσα της. Υπάρχει το υλικό, δηλαδή, αλλά λείπει η κινητήρια δύναμη. Γι' αυτό πρέπει να υπάρξει μια "χρηματική θυσία" του Κράτους. Αυτό όμως είναι δύσκολο να το απαιτήσει κανείς. Γιατί θα πει κάποιος ότι "ναι μεν, αλλά κοίτα τα νοσοκομεία ή τα σχολεία". Είναι θέμα προτεραιοτήτων. Αλλά πιστεύω ότι είναι μεγάλο λάθος να μην βάλεις στόχο και προτεραιότητα, την ακτινοβολία μιας χώρας και τον πολιτισμό. Πώς αλλιώς θα καταφέρουμε να "ακτινοβολήσουμε"; Αν υπάρχει ακτινοβολία, αυτό επιστρέφει στη χώρα. Για παράδειγμα η Γαλλία πουλάει τα "Channel", τα "Dior", τις σαμπάνιες και όλα τα "καλά" της, μέσω της ακτινοβολίας της. Έτσι λειτουργεί το πράγμα στη Γαλλία. Εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι παρόμοιο;

Διαβάστε στο πρώτο μέρος της συνέντευξης τι μας είπε ο Γιώργος Χωραφάς, για το Χόλυγουντ, τους ρόλους του και τους ηθοποιούς που τον σημάδεψαν... Κάντε κλίκ ΕΔΩ!

Επιστροφή στην κορυφή της σελίδας