|
|
|
|
|
||
 |
|
 |
       
|
|
 |
 |
|
|
Ε: Πως κάνατε την επιλογή των πρωταγωνιστών. Τους είχατε στο μυαλό σας γράφοντας το σενάριο ή απλά σας τράβηξε η φυσιογνωμία τους;
Α: Ο ρόλος γράφτηκε για τον Σπύρο Σταυρινίδη. Τον Αιμίλιο Χειλάκη και την Μαρία Σολωμού τους επέλεξα αργότερα, κρίνοντας από τη φυσιογνωμία τους και από ένα δειγμα δουλειάς. Είμαι πολύ ευχαριστημένος από τη συνεργασία μας. Ε: Ο Σπύρος Σταυρινίδης - που απέσπασε και το βραβείο β' ανδρικού ρόλου στη Θεσσαλονίκη - κλέβει την παράσταση με τις ξεκαρδιστικές ατάκες του. Το κομμάτι αυτό προέκυψε μέσα από αυτοσχεδιασμό ή ήταν κάτι που υπήρχε και στο σενάριο; Α: Οι ατάκες του Σταυρανίδη είναι όλες στο σενάριο το οποίο μάλιστα υπερασπίστηκε επίμονα όταν του πρότεινα 2-3 αλλαγές! Ε: Τελικά τι κάνει τους θεατές να ευχαριστούνται ταινίες με θέματα ληστείες ή κομπίνες; Α: Η αντικοινωνική συμπεριφορά. Υπάρχουν εμπειρίες και συναισθήματα που δεν εκφράζονται με τη γλώσσα. Ο κόσμος δεν ταυτίζεται με την κοινωνία. Την υπερβαίνει. Για μένα, το γύρισμα μιας ταινίας ισοδυναμεί με μια ληστεία τράπεζας. Μου προκαλεί μεγάλη ηδονή το να φτιάχνω εικόνες, γιατί στο γύρισμα έχω μια άμεση εμπειρία του κόσμου, όπως έχουν (ίσως) τα παιδιά. Όταν αφηγούμαι μια ιστορία με εικόνες, στην ουσία εξαγοράζω από τους θεατές (δηλ. την κοινωνία) το δικαίωμα να παρακάμπτω τους μεσάζοντες, δηλαδή, το δικαίωμα να "παίζω". Για έναν ενήλικα, το τίμημα είναι φυσικό να είναι μεγάλο. Όταν ακούω να λένε πως "πρέπει να βρούμε ξανά τη χαμένη μας αθωότητα", γελάω. Η αφήγηση με εικόνες μόνο παιχνιδάκι δεν είναι. Η εικόνα είναι το πιο αντι-αφηγηματικό μέσο που υπάρχει. Από ταινία σε ταινία, η προσπάθεια να αφηγηθώ με εικόνες, με κάνει ον πιο κοινωνικό, δηλαδή πιο ανθρώπινο. Και φυσικά μεγαλώνω. Ε: Η ταινία έχει γρήγορους ρυθμούς. Πόσο σας έχει επηρεάσει η θητεία σας και στο χώρο του videoclip και της διαφήμισης; Α: Καθόλου. Η θητεία μου, άλλωστε, σ' αυτούς τους χώρους είναι ελάχιστη. Το κριτήριο για να γυρίσεις ένα πλάνο με έναν ορισμένο τρόπο είναι η αποκαλυπτική του δύναμη. Ο κινηματογράφος δείχνει σε μεγάλη οθόνη ότι στην καθημερινή ζωή είναι αόρατο, θαμμένο μέσα στο συνονθύλευμα των οπτικών και ηχητικών μας εντυπώσεων. Αυτό που θέλεις να δείξεις εντέλει καθορίζει έμμεσα τη μορφή μιας ταινίας. Το πρόβλημα είναι ότι οι περισσότεροι σκηνοθέτες, αντί να δείξουν, προσπαθούν αν αποδείξουν. Ε: Σας αιφνιδίασαν οι βραβεύσεις που απέσπασε η ταινία στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης; Αισθάνεστε ότι αυξάνουν οι απαιτήσεις από τις επόμενες δουλειές σας; Α: Ήξερα πως η ταινία έχει κάποιες ελπίδες. Εκείνο που με αιφνιδίασε είναι η πρόταση της Karine Cohen να προβάλλει τον "Αιώνιο Φοιτητή" στην επιτροπή της Semaine Internationale de la Critique στο Φεστιβάλ των Καννών. Όσον αφορά τις απαιτήσεις, αυτές είναι πάντα ίδιες. Και δεν είναι δικές μου, αλλά του ίδιου του κινηματογράφου, η ταινία να μιλάει από μόνη της. Ε: Έχετε κάποιο επόμενο σχέδιο το οποίο να δουλεύετε από τώρα; Α: Δουλεύω δύο σενάρια συγχρόνως. Το ένα λέγεται Η "Εύκολη" Λία (τη Λία θα παίξει η Σμαράγδα Καρύδη). Το άλλο είναι μια διεθνής συμπαραγωγή με τίτλο Πέρα απ' την Άγρια Δύση, μια περιπέτεια που θα γυριστεί στα σύνορα Ελλάδας- Αλβανίας και Τέξας-Μεξικό. Ε: Το Internet είναι πλέον ένας δημοφιλής τρόπος επικοινωνίας και ενημέρωσης. Πώς θα μπορούσε να "εκμεταλλευτεί" ο κινηματογράφος το μέσο αυτό; Ποια η προσωπική σας σχέση με το Internet; Α: Δεν έχω προσωπική άποψη, γιατί η σχέση μου με το internet είναι ακόμα περιορισμένη.
|