ΕΙΣΑΓΩΓΗ

O σκηνοθέτης της μεγάλης περσινής επιτυχίας "ΕΝΑΣ ΚΙ ΕΝΑΣ" επιστρέφει με τη νέα του δημιουργία "ΕΦΑΠΑΞ". Ο ΝΙΚΟΣ ΖΑΠΑΤΙΝΑΣ μίλησε αποκλειστικά στους συντάκτες του Cinenews.gr Μαρία Μαυροειδή και Θανάση Γεντίμη.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Νίκος Ζαπατίνας γεννήθηκε στην Αθήνα. 
Σπούδασε μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, κινηματογράφο στο Paris ΙΙΙ (Γαλλία) και μουσική σε διάφορες σχολές.

Το 1974 στη Γαλλία έκανε το "Feed Back", την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους σε σενάριο και σκηνοθεσία, όπου και απέσπασε δύο πρώτα βραβεία σε ξένα φεστιβάλ (1ο βραβείο Φεστιβάλ Belfort - Eθνικό Φεστιβάλ Γαλλίας νέων σκηνοθετών και 1ο βραβείο Φεστιβάλ Μασσαλίας, Γαλλία).
Ακολούθησαν οι ταινίες "Νταντάδες" το 1979 σε σενάριο Γιώργου Σκούρτη και "Ιάκωβος και Κική" το 1977 σε σενάριο δικό του, καθώς και μερικές μικρού μήκους όπως "Ο Ποντικός" - 9΄το 1978, το "Πρελούντιο" - 12΄ το 1970 κ.α.

Για την ελληνική τηλεόραση έχει σκηνοθετήσει δύο σήριαλ για την ΕΤ 2, το "Χρόνια Πολλά Γλυκιά μου" της Μάρως Βαμβουνάκη το 1987, τις "Παγίδες του Καλοκαιριού" του Τζίμμυ Κορίνη το 1989, καθώς και δεκάδες ντοκιμαντέρ.
Γράφοντας σατιρικά κείμενα, συνεργάστηκε στην τηλεοπτική σειρά "Πολίτης Κλύνν" το 1995 για τον ΑΝΤΕΝΝΑ.


1974: "Feed Βack" (πρώτη ταινία μεγάλου μήκους 1ο βραβείο Φεστιβάλ Belfort- Εθνικό Φεστιβάλ Γαλλίας νέων σκηνοθετών και 1ο βραβείο Φεστιβάλ Μασσαλίας) 
1977: Ιάκωβος και Κική 
1979: "Νταντάδες" 
2000: "Ένας και ένας" 

Σπουδάσατε αρχικά μαθηματικά στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και στη συνέχεια κινηματογράφο στο Paris ΙΙΙ. Τι σας έκανε μετά τις σπουδές Μαθηματικών να στραφείτε στον Κινηματογράφο και πως σας επηρέασαν αυτές στον τρόπο εργασίας σας;
Από την ηλικία των 10 ετών είχα βάλει στόχο να γίνω σκηνοθέτης. Μεγάλωσα σε ένα σπίτι γεμάτο μαθηματικές εξισώσεις και εκπαίδευση. Ο πατέρας μου καθηγητής μαθηματικών, ο αδερφός μου μαθηματικός και η μητέρα μου δασκάλα και καθηγήτρια πιάνου. Αγάπησα τα μαθηματικά και τα αγαπώ ακόμη. Τα σπούδασα αλλά το μικρόβιο της παιδικής μου ηλικίας δε με εγκατέλειψε και δεν προσπάθησα να τα αποβάλω. Προτίμησα να συνδυάσω και τα δύο. Το "όνειρο" του κινηματογράφου με την μεθοδολογία και των ορθολογισμό των μαθηματικών. 

Γιατί επιλέξατε τη Γαλλία για τις κινηματογραφικές σας σπουδές; Τι σας "άφησε" η παραμονή σας εκεί;
Η nouvelle vague και οι χυμοί ζωής που απέπνεε ο Γαλλικός κινηματογράφος τη δεκαετία του '60, όχι μόνο δε με άφησαν αδιάφορο, αλλά με οδήγησαν λίγα χρόνια αργότερα στο Παρίσι, όπου συνέχισα τις σπουδές μου στον κινηματογράφο, εργάστηκα σε διάφορες παραγωγές και έκανα την πρώτη μου ταινία μεγάλου μήκους (FEED BACK) που απέσπασε το πρώτο βραβείο στο εθνικό φεστιβάλ Γαλλίας νέων σκηνοθετών (1974).

Πόσο βοήθησε η περσινή επιτυχία του "Ένας κι Ένας" στην πραγματοποίηση του "Εφάπαξ";
Τα βραβεία βοήθησαν στη ψυχολογική μου.....ανόρθωση και τα εισιτήρια στη ενίσχυση του προϋπολογισμού του "Εφάπαξ".

Κοινός παρανομαστής και των δύο ταινιών είναι η ιδέα της απόδρασης των ηρώων από το καταπιεστικό τους περιβάλλον. Πιστεύετε ότι αυτό είναι μια βαθύτερη ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου;
Είναι μια ανάγκη του ανθρώπου από γενέσεώς του. Πιστεύω ότι ο Αδάμ και η Εύα δεν εκδιώχθηκαν από τον παράδεισο. Έφυγαν μόνοι τους για αλλαγή και γιατί έπλητταν σε ένα τόσο ιδανικό περιβάλλον, όπως ήταν ο παράδεισος. Ο παράδεισος είναι για μετά από αυτή τη ζωή, για ξεκούραση και χαλάρωση! Αυτή η ζωή έχει ανάγκη από... δράση!

Ένα ακόμη κοινό σημείο είναι η παρουσία της Εβελίνας Παπούλια σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Αυτό υποδηλώνει ότι υπάρχει ένας κοινός κώδικας επικοινωνίας που κάνει τη συνεργασία σας πιο εύκολη;
Ο κώδικας επικοινωνίας είναι το πολύπλευρο ταλέντο της Εβελίνας και ο επαγγελματισμός της, πράγμα που δεν διευκολύνει μόνο τη συνεργασία, αλλά φέρνει και θαυμάσια αποτελέσματα. Η Εβελίνα είναι ένα λαμπρό αστέρι που κάθε φορά θα μας δείχνει και μια ακόμα καλύτερη πλευρά του εαυτού της.

Ο Πέτρος Φιλιππίδης είναι ένας ηθοποιός με χαρακτηριστικά ιδιαίτερο ταμπεραμέντο. Ωστόσο στην ταινία δείχνει να υπακούει πιστά στο σενάριο αποφεύγοντας αυτοσχεδιασμούς. Πόσο εύκολο ή δύσκολο ήταν να τον "τιθασεύσετε";
Τιθασεύεις κάποιον ο οποίος αντιστέκεται. Ο Πέτρος δεν αντιστάθηκε. Αφέθηκε σαν πρωτοεμφανιζόμενος ηθοποιός -και όπως ήταν για τον κινηματογράφο- και σε συνδυασμό με το μοναδικό ταλέντο, την εργατικότητα και τον επαγγελματισμό του, έδωσε ένα άριστο αποτέλεσμα, κάνοντας έτσι τον Ελληνικό κινηματογράφο να κερδίσει ένα μεγάλο πρωταγωνιστή.

Το "Ένας κι Ένας" είχε πέρυσι την αποδοχή του κοινού αλλά και των κριτικών, αποσπώντας τα σημαντικότερα βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Φέτος όμως το "Εφάπαξ" δεν συμμετείχε. Αυτό ήταν μια επιλογή σας;
Θελήσαμε φέτος να οδηγήσουμε την ταινία στον τελικό της αποδέκτη που είναι ο θεατής, χωρίς τις όποιες επιρροές -θετικές ή αρνητικές- του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Σέβομαι το Φεστιβάλ και το πιστεύω. Είναι η γιορτή του Ελληνικού κινηματογράφου και ο χώρος που θυμίζει κάθε χρόνο στο κοινό ότι ο Ελληνικός Κινηματογράφος ψάχνεται, ανησυχεί, δημιουργεί και έχει τη δική του δυναμική παρουσία.

Πώς σας φάνηκε το επίπεδο του φετινού "Ελληνικού Πανοράματος" στο φετινό Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, αυτή τη φορά με την ματιά του θεατή και χωρίς την αγωνία του διαγωνιζόμενου;
Δεν μου δόθηκε η ευκαιρία να το παρακολουθήσω, παρά μόνο δύο μέρες. Απ' όσα είδα όμως και άκουσα, αυτό που χαρακτηρίζει τη φετινή ελληνική παραγωγή, είναι η πολυφωνία θεματολογίας και γραφών, καθώς και η δραστηριοποίηση σκηνοθετών όλων των τάσεων και ηλικιών.

Το Internet αναδεικνύεται σε ένα δημοφιλή τρόπο άμεσης επικοινωνίας και ενημέρωσης. Πώς μπορεί να "εκμεταλλευτεί" ο κινηματογράφος το μέσο αυτό; Ποια η προσωπική σας σχέση με το Internet; 
Μέσω του Internet ανακαλύπτω πληροφορίες που ποτέ δε θα προσέγγιζα με τα γνωστά μέσα ενημέρωσης. Επιλέγω! Έτσι πρέπει να επιλέγει και ο καθένας, ανάλογα με τα ενδιαφέροντά του. Ο κινηματογραφόφιλος και ο απλός θεατής έχει τη δυνατότητα να ενημερωθεί για την διεθνή και Ελληνική κινηματογραφική δραστηριότητα με κάθε λεπτομέρεια, αλλά ας μη φτάνουμε στο σημείο να παρακολουθούμε ταινίες από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή. Οι ταινίες πρέπει να βλέπονται στην σκοτεινή αίθουσα του κινηματογράφου και αν είναι δυνατόν με όσους περισσότερους θεατές γίνεται

Νίκος Ζαπατίνας