Lee Cronin's The Mummy

Η νεαρή κόρη (May Calamawy) ενός δημοσιογράφου (Jack Raynor) εξαφανίζεται στην έρημο χωρίς να αφήσει ίχνη. Η διαλυμένη οικογένεια μένει άναυδη όταν το κορίτσι επανεμφανίζεται ξαφνικά οκτώ χρόνια αργότερα. Αλλά αυτό που θα έπρεπε να ήταν μια χαρούμενη οικογενειακή επανένωση, γρήγορα μετατρέπεται σε έναν αληθινό και τρομακτικό εφιάλτη.

Ο Lee Cronin είναι ένας από τους πιο ταλαντούχους και συνάμα έξυπνους νέους σκηνοθέτες. Αφού τράβηξε τα βλέμματα πάνω του χάρη στο πολύ ενδιαφέρον ντεμπούτο του, «The Hole in the Ground» (2019), το οποίο γύρισε στην πατρίδα του, την Ιρλανδία, εξασφάλισε εισιτήριο για το Χόλιγουντ, όπου σκηνοθέτησε αρχικά το «Evil Dead Rise» (2023). Αντί, όμως, να βολευτεί στις συνταγές των legacy sequels και να φτιάξει ακόμα ένα αναμάσημα επιτυχημένου franchise, εκείνος οδήγησε τη σειρά προς νέες κατευθύνσεις, συνδύασε το προσωπικό του ύφος με τη μυθολογία των παλαιότερων ταινιών και δημιούργησε ένα από τα καλύτερα στουντιακά φιλμ τρόμου των τελευταίων ετών. Το ίδιο επιχειρεί και με την τρίτη ταινία του, η οποία είναι ένα reboot του γνωστού μύθου της Μούμιας, που εύγλωττα τιτλοφορείται «Lee Cronin's The Mummy» - όχι λόγω έπαρσης του δημιουργού, αλλά επειδή η ταινία είναι εξαρχής κάτι ολότελα διαφορετικό από τις κινηματογραφικές Μούμιες που έχουμε δει ως τώρα.

Επίσης, ο Cronin είναι ένας κινηματογραφικός auteur με όλη τη σημασία της λέξης. Αυτό σημαίνει ότι έχει ένα διακριτό σκηνοθετικό ύφος, αλλά και συγκεκριμένη θεματολογία η οποία, σε παραλλαγές, τον απασχολεί σε όλες τις μέχρι τώρα ταινίες του. Αυτή εντοπίζεται στις οικογενειακές σχέσεις και τις δυσλειτουργίες τους: στο «The Hole in the Ground» είχαμε μια αλληγορία για τη μητρότητα, στο «Evil Dead Rise» άλλη μια για την ενδοοικογενειακή κακοποίηση, ενώ στο «The Mummy» σειρά έχουν οι εύθραυστοι οικογενειακοί δεσμοί ύστερα από μια τραγωδία. Ο Cronin μεταμφιέζει τις θεματικές που τον απασχολούν σε ιστορίες τρόμου, όπως έκαναν ανέκαθεν οι μεγάλοι δημιουργοί του είδους. Γι' αυτό πιστεύουμε πως, μελλοντικά, θα μνημονεύεται κι ο ίδιος ως ένας από αυτούς.

Αδυναμίες υπάρχουν στο «Lee Cronin's The Mummy». Απουσιάζει ένα εύρημα σαν εκείνο του μονοπλάνου από το ματάκι της πόρτας στο «Evil Dead Rise», ο πρωταγωνιστής, Jack Raynor, δεν παίζει καλά, υπάρχει και μια σκηνή δεύτερου φινάλε που δε χρειαζόταν - αλλά τη συγχωρείς γιατί ο Cronin αγαπά τους χαρακτήρες του, έχει καταφέρει να σε κάνει να νοιαστείς κι εσύ για εκείνους, και θέλει να τους χαρίσει ανακούφιση. Παρ' όλα αυτά, το συνολικό πρόσημο είναι και πάλι θετικό. Ο Cronin μένει πιστός στο ύφος και στη θεματολογία του, τα εμπλουτίζει και τα εξελίσσει. Όλοι οι χαρακτήρες του έχουν βάθος, οι εντός του σεναρίου διαδρομές τους είναι ολοκληρωμένες και ενδιαφέρουσες, ενώ η ταινία είναι συναισθηματικά γενναιόδωρη και συγκινητική.

Ταυτόχρονα, και ακόμα πιο σημαντικά, το «The Mummy» είναι μια τρομακτική ταινία, πολύ καλά σκηνοθετημένη, με τον Cronin να έχει αφομοιώσει τις επιρροές των Brian De Palma και William Friedkin και να τις χρησιμοποιεί προκειμένου να εξελίξει το δικό του προσωπικό ύφος. Είναι ένας ολοκληρωμένος σκηνοθέτης που ξέρει πώς να κάνει το κοινό του να νιώσει φόβο, αγωνία και δέος. Το «The Mummy» του κερδίζει επάξια την αναφορά του ονόματος του δημιουργού του στον τίτλο, καθώς αξιοποιεί τη μυθολογία του τέρατος για να φτιάξει κάτι νέο πρωτότυπο, τρομακτικό, συναρπαστικό. Παρά τα μικρά του ελαττώματα, το φιλμ είναι απολαυστικό, θα ικανοποιήσει τους λάτρεις του σωματικού τρόμου και του gore και αποτελεί την τρίτη συνεχόμενη επιτυχία του σκηνοθέτη του. Ανυπομονούμε ήδη για ό,τι έπεται.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 16-04-2026  |  Διανομή: Tanweer