Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ

Η Δάφνη (Μορτ Κλωναράκη), μια νεαρή αθλήτρια του Τζούντο από την Ικαρία, είναι έτοιμη να απλώσει τα φτερά της και να ακολουθήσει τον δάσκαλο Γιούρι (Βαγγέλης Μουρίκης) στη μεγάλη πόλη και να κυνηγήσει το όνειρο των Ολυμπιακών Αγώνων. Ο Γιούρι, που για λόγους άγνωστους έχει εξαφανιστεί από τον κόσμο του τζούντο τα τελευταία χρόνια, επιστρέφει ψάχνοντας μια καινούργια αρχή, ενώ η Δάφνη μεταβαίνει από την ξεγνοιασιά της εφηβείας στο δύσκολο κόσμο της ενηλικίωσης.

Είναι γεγονός ότι ο ελληνικός κινηματογράφος έχει διαχρονικά σύμπλεγμα κατωτερότητας ή ανωτερότητας όσον αφορά στο λεγόμενο "σινεμά είδους". Η συντριπτική πλειοψηφία της εγχώριας κινηματογραφικής παραγωγής αποτελείται είτε από αμιγώς arthouse απόπειρες, οι οποίες στην πλειονότητά τους δε βλέπονται, είτε από τηλεοπτικής αισθητικής εμπορικές ταινίες, που επίσης δε βλέπονται. Γι' αυτό και μόνο η νέα ταινία του Γιώργου Γεωργόπουλου, «Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ», αξίζει έπαινο, καθώς επιχειρεί να είναι μια αθλητική ταινία στα πρότυπα των αντίστοιχων αμερικανικών, "συμβατική" όπως θα την αποκαλούσαν κάποιοι, με σαφή ψυχαγωγικό προσανατολισμό, χωρίς όμως να κάνει και εκπτώσεις ως προς το καλλιτεχνικό όραμα του δημιουργού της.

Ο Γεωργόπουλος δείχνει να έχει μελετήσει τις αθλητικές ταινίες - σταθμούς του είδους και να έχει αφομοιώσει τις συμβάσεις τους. Και δε μιλάμε για αθλητικές ταινίες αποδόμησης, όπως το «Raging Bull» (1980) του Martin Scorsese ή το «Million Dollar Baby» (2004) του Clint Eastwood, αλλά για ατόφια ψυχαγωγικές δημιουργίες του είδους, όπως τα «Rocky» και τα «Karate Kid». Στην ταινία του Έλληνα σκηνοθέτη υπάρχουν όλα τα σταθερά επαναλαμβανόμενα μοτίβα αυτών των ταινιών: η underdog ηρωίδα, ο σκληροτράχηλος μέντορας με το σκοτεινό παρελθόν που σταδιακά η ηρωίδα βρίσκει τα "κουμπιά" του, οι κακοί που εκπροσωπούν το σύστημα και τον κυνισμό της νέας εποχής, κόντρα στον ατόφιο ρομαντισμό των ηρώων και την αγνή αγάπη για το άθλημα και την έννοια του ευ αγωνίζεσθαι.

Απλώς, ο Γεωργόπουλος δε δείχνει την παραμικρή διάθεση να πρωτοτυπήσει λίγο, έστω σε σημεία. Η ταινία του μοιάζει με στείρα αναπαραγωγή των αμερικανικών ταινιών του είδους. Ταυτόχρονα, σε ορισμένες στιγμές θα έλεγε κανείς ότι ο Έλληνας σκηνοθέτης υποκύπτει στην ανάγκη να κάνει την ταινία του πιο φεστιβαλική, χρησιμοποιώντας περισσότερο την κάμερα στο χέρι από όσο θα χρειαζόταν και εντάσσοντας στο σενάριο ένα περιττό λεσβιακό love story, που υπάρχει, θα έλεγε κανείς, μόνο για να διακριθεί η ταινία σε κάποιο φεστιβάλ. Επιπλέον, οι κλισέ μουσικές επιλογές και οι κάπως ξύλινες ερμηνείες των νεαρών πρωταγωνιστριών αποτελούν μειονεκτήματα του φιλμ.

Παρ' όλα αυτά, χίλιες φορές τέτοιες ελληνικές ταινίες, παρά road movies για επαναστάτες της βολεμένης μικροαστικής τάξης, ανθρώπους χωρίς προβλήματα, ωραιοποιημένες μορφές της ελληνικής επανάστασης και εξωρραϊσμένες φιγούρες του λούμπεν εγχώριου περιθωρίου. Είθε να αποβεί το «Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ» ένα πρώτο βήμα για περισσότερες τέτοιες ταινίες στο ελληνικό σινεμά, ικανές να κόψουν εισιτήρια χωρίς να νιώθεις ότι βλέπεις κακή τηλεόραση. Είναι καιρός να απαλλαγεί ο ελληνικός κινηματογράφος από τη βαριά σκιά του Weird Wave και να εξερευνήσει νέες αφηγηματικές οδούς και αισθητικές κατευθύνσεις. Κι αν θέλει να κερδίσει πίσω το κοινό του κάποια στιγμή, ταινίες σαν το «Πολύ Κοριτσίστικο Όνομα το Πάττυ» είναι ένας καλός δρόμος, παρά τα ελαττώματα του συγκεκριμένου φιλμ.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 26-02-2026  |  Διανομή: Tanweer