Deaf (Sorda)

Η Angela (Miriam Garlo) είναι άτομο με προβλήματα ακοής από γεννησιμιού της. Όταν μένει έγκυος, έρχεται αντιμέτωπη με διπλή ανησυχία: αφενός, αν η πάθησή της θα περάσει κληρονομικά και στο παιδί που πρόκειται να φέρει στον κόσμο, αφετέρου, αν η ίδια θα μπορέσει να επικοινωνήσει με το παιδί της και να σταθεί δίπλα του σαν μητέρα παρά τις δυσκολίες που δημιουργεί η κατάστασή της. Στο διάστημα μετά τη γέννα, καθώς η ακοή του παιδιού είναι ακόμη αβέβαιη πριν περάσουν κάποιοι μήνες, ο σύντροφός της, Hector (Alvaro Cervantes), στέκεται δίπλα της υποστηρικτικά καθώς εκείνη μαθαίνει να είναι μητέρα σε μια κοινωνία χωρίς επαρκή μέριμνα για τα άτομα με προβλήματα ακοής.

Η Eva Libertad παραδίδει το solo σκηνοθετικό ντεμπούτο της, πέντε χρόνια μετά το «Nikolina» που συν-σκηνοθέτησε με τη Nina Munoz, προεκτείνοντας μια μικρού μήκους δημιουργία της με τον ίδιο τίτλο, «Deaf». Διαβάζοντας κανείς την υπόθεση, θα περίμενε ένα οξύ καταγγελτικό δράμα με στοιχεία νεορεαλισμού και άφθονο μελόδραμα. Όμως, η Libertad έχει στο μυαλό της μια αρκετά διαφορετική ταινία και, ενώ ο νεορεαλισμός και το κοινωνικό σχόλιο δεν απουσιάζουν, στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρίσκεται η καθημερινότητα της ηρωίδας, τα προβλήματα που προκύπτουν και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται, με τα όποια κοινωνικά σχόλια να προκύπτουν αβίαστα μέσα από τη δραματουργία, αφαιρώντας κάθε ίχνος διδακτισμού από το φιλμ.

Μολονότι η διάρκεια των 99 λεπτών δε δικαιολογείται πάντα επαρκώς και σε ορισμένα σημεία η ταινία πλατειάζει, ως επί το πλείστον τα περιστατικά που έχει επιλέξει η Libertad για να θεμελιώσει πάνω τους το πορτρέτο της ηρωίδας της έχουν ενδιαφέρον. Αξιέπαινη είναι και η διαχείριση του κεντρικού ανδρικού χαρακτήρα, ο οποίος δεν κατρακυλά σε στερεότυπο, αλλά είναι ένας σύνθετος ρόλος, με τα δικά του διλήμματα, τους δικούς του δισταγμούς και τα δικά του χαρακτηριστικά, τα οποία τον καθιστούν συναρπαστικό. Στο κέντρο της ταινίας, πάντως, βρίσκεται ο χαρακτήρας της Angela, ένας από τους πιο καλόκαρδους και συμπαθείς χαρακτήρες που είδαμε φέτος στο σινεμά.

Ακριβώς για αυτή τη συμπάθεια που αβίαστα αισθανόμαστε προς το χαρακτήρα της πρωταγωνίστριας ευθύνεται κατά κύριο λόγο η εξαιρετική ηθοποιός που την υποδύεται, η Miriam Garlo. Δεν έχουμε δει την ηθοποιό κάπου αλλού, όμως η ερμηνεία της εδώ είναι μια μικρή αποκάλυψη. Χωρίς κανένα άγχος να κερδίσει τη συμπάθειά μας μέσα από ξεσπάσματα και εκρήξεις, η Garlo περιφέρει σε όλη την ταινία μια καλοσύνη χαραγμένη διαρκώς στο πρόσωπό της. Εξίσου καλός είναι και ο Alberto Cervantes, στο ρόλο του συντρόφου της ηρωίδας, τον οποίο περιγράψαμε παραπάνω. Τέλος, το υποστηρικτικό cast που ενσαρκώνει το φιλικό και οικογενειακό περιβάλλον του ζευγαριού είναι απολύτως ικανοποιητικό.

Το «Deaf» είναι μια ευχάριστη έκπληξη του φετινού φεστιβαλικού κυκλώματος. Εκεί που περιμέναμε ένα καταγγελτικό δράμα, πήραμε μια γενναιόδωρη δραμεντί, που δε θα ήταν υπερβολή να χαρακτηρίσουμε ως και "feelgood". Η Eva Libertad αγαπά πολύ τους χαρακτήρες της και πετυχαίνει να μεταδώσει την έγνοια της και στο κοινό. Το φιλμ της είναι καλόκαρδο, χωρίς να μασά τα λόγια του και χωρίς να κάνει τα στραβά μάτια απέναντι σε προβλήματα κοινωνικής δομής και σε κάθε λογής στερεότυπα. Με όπλο δύο θεσπέσιες πρωταγωνιστικές ερμηνείες, η Ισπανίδα σκηνοθέτρια παραδίδει ένα αξιοπρεπέστατο solo ντεμπούτο που μπορεί να μην είναι μια από τις ταινίες της χρονιάς, σίγουρα όμως δε θα αφήσει παραπονεμένους τους θεατές που θα επιλέξουν να το παρακολουθήσουν.

Πρεμιέρα στην Ελλάδα: 04-12-2025  |  Διανομή: Feelgood Entertainment