Το όνομα του δεν είναι Bond, James Bond και σίγουρα δεν
διαθέτει τίποτα από την κομψότητα του άγγλου συνάδελφου του!
Αντιθέτως ονομάζεται ΧΧΧ και διαθέτει δυναμικότητα και περιθωριακή
"αίγλη". Την ταινιούλα δεν θα την κρίνω αλλά για το soundtrack έχω
πολλά να γράψω. Αρχικά να αναφέρω ότι μοιάζει με συλλογή και
επιπλέον ότι χωρίζεται σε δύο μέρη, σε rock και σε hip-hop. Το
rock μέρος αρχίζει με Rammstein και ακολουθούν Queens Of The Stone
Age και Mushroomhead . Όπως καταλαβαίνετε το στίγμα δίνεται από
την αρχή: ήχοι σκληροί και κιθάρες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Οι
Flaw αποτελούν έκπληξη. Ομολογώ ότι δεν τους ήξερα αλλά ακούγοντας
το Get Up Again τους εκτίμησα ιδιαιτέρως. Ακολουθεί ο Moby με το
Landing, το οποίο μάλλον δεν είναι η καλύτερη στιγμή του. Κάπου
εδώ όμως έρχεται ο Gavin Rossdale και μας θυμίζει γιατί αυτό το
μέρος το ονόμασαν rock. Adrenaline είναι ο τίτλος του τραγουδιού
που ερμηνεύει ο τραγουδιστής των Bush και βάζει τα πράγματα στην
θέση τους. Και τώρα το hip-hop μέρος του soundtrack το οποίο ναι
μεν διαθέτει τρανταχτά ονόματα αλλά αποτέλεσμα μηδέν (μεγάλο και
ολοστρόγγυλο μηδέν για να το δείτε καλά)! Ο Nelly και η Miss
Elliott δεν σώζουν την κατάσταση με τίποτα. Και για να καταλάβετε
τι ακριβώς εννοώ θα σας πω το εξής: αυτά τα κομμάτια ίσως να τα
ακούσετε σε κάποιο bar, όταν όμως ανοίξετε τα μάτια σας το επόμενο
πρωί ούτε που θα θυμάστε ότι τα ακούσατε. Τελείως αδιάφορη είναι
λοιπόν η hip-hop ενότητα. Σε περίπτωση που δεν είχαν την φαεινή
ιδέα να συμπεριλάβουν την hip-hop ενότητα, θα μπορούσα να πω ότι
το soundtrack αποτελεί μια πρώτης τάξεως rock συλλογή. Αλλά
δυστυχώς όχι μόνο είχαν την ιδέα αλλά και την εφάρμοσαν!
