Ας ξεκινήσουμε με ένα quiz. Τι απασχολεί συνεχώς τα δελτία
ειδήσεων τον τελευταίο χρόνο; Τι ακόμα να το βρεις; Άντε να το
πάρει το ποτάμι: η τρομοκρατία! Φαντάσου τώρα μέσα σε μια
τρομοκρατική οργάνωση ο εκτελεστής να είναι ένα παιδί! Οι
δημοσιογράφοι θα είχαν θέμα για μια δεκαετία. Δύσκολο να το
φανταστείς, αλλά μην κουράζεσαι το φαντάστηκε ο Gilles de Maistre
και το έκανε ταινία. Και μάλιστα ήταν ιδιαιτέρως έξυπνος ώστε να
αναθέσει την μουσική στον Rene Aubry. Γιατί πες μου ποιος άλλος
Γάλλος μουσικοσυνθέτης θα μπορούσε να γράψει μουσική για ένα
τέτοιο θέμα; Ποιος θα μπορούσε να ενώσει την αθωότητα με την τυφλή
βία; Ποιος θα μπορούσε να δημιουργήσει αγωνία, τρόμο και συγκίνηση
ταυτόχρονα; Μόνο ο Rene Aubry ασφαλώς. Τώρα λοιπόν που έχεις
βομβαρδιστεί (πολύ επίκαιρη λέξη) με τόσες ερωτήσεις να σε
πληροφορήσω ότι μέσα σε αυτό το soundtrack υπάρχει ένα κομμάτι
γνωστό-άγνωστο. Δηλαδή το έχεις ακούσει, σου άρεσε αλλά δεν ξέρεις
ποιο είναι! Είναι το Apres la pluie II. Με το που ακούσεις τις
πρώτες νότες θα καταλάβεις τι εννοώ. Υπάρχουν και κάποιες μελωδίες
ανατολίτικες, αφού τα κοινωνικά στερεότυπα θέλουν οι τρομοκράτες
να είναι Άραβες. Και για το τέλος μια ερώτηση που ενδεχομένως να
θέλεις να κάνεις. Μα καλά γιατί παρουσιάζεις soundtrack του 1994;
Διότι το θέμα της τρομοκρατίας είναι επίκαιρο... άσε κιόλας που
πουλάει!
