Από τα διεφθαρμένα μυαλά που δημιούργησαν το American Psycho και το Pulp Fiction -όπως περήφανα αναγράφεται στην αρχή του κινηματογραφικού trailer- δεν θα μπορούσε να προκύψει απλά μια ακόμη νεανική ταινία. Αυτό φαίνεται ήδη από τα πρώτα λεπτά όπου ο James Van Der Beek συνθλίβει την εικόνα του καλoύ παιδιού που είχε υιοθετήσει στην τηλεοπτική σειρά Dawson Creek. Η αλήθεια είναι ότι η οικογένεια Bateman έκανε καλύτερη δουλειά με το μικρότερο γιο, Sean. Ενώ ο πρώτος προέκυψε ένας ψυχοπαθής δολοφόνος με ειδικότητα στον διαμελισμό πτωμάτων, ο μικρότερος αδερφός είναι απλά ο κύριος διακινητής ναρκωτικών στο κολέγιο όπου σπουδάζει και -όπως ο ίδιος περιγράφει- ζει μέσα από τα συναισθήματα των κοριτσιών που χρησιμοποιεί και ύστερα εγκαταλείπει. Ο Sean νομίζει ότι η Lauren του στέλνει κρυφά ερωτικά γράμματα, ενώ εκείνη στην πραγματικότητα περιμένει τον Victor να γυρίσει από την Ευρώπη. Ο Paul συνδέεται με τους χαρακτήρες αυτούς, ενώ ορισμένες απαντήσεις θα δοθούν στο End of the World party που διοργανώνεται από τους φοιτητές του κολεγίου...
Βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο του Bret Easton Ellis, το Rules of Attraction είναι μια κυνική ταινία η οποία περιγράφει τη ζωή μιας ομάδας παιδιών που δεν έχουν κανέναν άλλο σκοπό από το να βρουν κάποιον να περάσουν μαζί το βράδυ. Διαφέρει από άλλες teen movies του τύπου American Pie, καθώς πραγματεύεται θέματα, όπως τη βία, το σεξ, την αυτοκτονία με περισσότερο ρεαλιστικό τρόπο, πάντοτε στα πλαίσια μιας στυλιζαρισμένης αισθητικής. Ο σκηνοθέτης Roger Avary χρησιμοποιεί διάφορες τεχνικές από το split screen μέχρι την «αφήγηση προς τα πίσω» στην προσπάθειά του να δημιουργήσει ένα προσωπικό κινηματογραφικό στυλ. Καταφέρνει να πλάσει ένα σκοτεινό και αμοραλιστικό σύμπαν όπου κινούνται οι χαρακτήρες του, οι οποίοι όσο πιο όμορφοι είναι εξωτερικά, τόσο πιο κενοί και αδιάφοροι είναι από μέσα. Το μόνο πρόβλημα της ταινίας είναι ότι το τελικό αποτέλεσμα φαίνεται κάπως αποσπασματικό και (ίσως εσκεμμένα) επιφανειακό, όπως και οι ζωές των ηρώων. Ακόμα δεν αποκλείεται ορισμένοι να ενοχληθούν λόγω του περιεχομένου και της θεματολογίας. Σίγουρα όμως πρόκειται για μια ταινία που αξίζει την προσοχή μας.
Χριστόδουλος Πριμηκύρης