H Marisa (Jennifer Lopez) είναι η φτωχή πλην τίμια ανύπανδρη μητέρα που εργάζεται ως καμαριέρα και ελπίζει ότι μια μέρα ο θεός θα την αξιώσει να γίνει manager σε ένα από τα καλύτερα ξενοδοχεία του Manhattan, όπου και εργάζεται.
Ο Ralph Fiennes είναι ένας υποψήφιος γερουσιαστής, ασυμβίβαστος και μακριά από διαπλεκόμενα
συμφέροντα, ο οποίος παρά το βεβαρημένο του πρόγραμμα έχει χρόνο να βγάζει και το σκύλο του βόλτα. Όταν η Marisa θα δοκιμάσει το φόρεμα μιας από τις
πελάτισσες, εκείνος θα πιστέψει ότι είναι κάποια άλλη και «ω τι έκπληξη» θα ερωτευτούν με την πρώτη ματιά...
Πιστεύαμε ότι ο Wayne Wang με ταινίες στο ενεργητικό του όπως ο «Καπνός» και το «Κέντρο του Κόσμου» θα μπορούσε να παίξει με τους κανόνες της ρομαντικής κομεντί και να παρουσιάσει ένα ενδιαφέρον αποτέλεσμα. Στο Maid in Manhattan όμως απλά εκτελεί χρέη διεκπεραιωτή και φαίνεται ότι ο μοναδικός λόγος που δέχτηκε να σκηνοθετήσει την ταινία είναι η αμοιβή του.
Το σενάριο μοιάζει με μια μοντέρνα εκδοχή της σταχτοπούτας, γεμάτο αφέλεια και προβλεψιμότητα. Γνωρίζουμε ότι σε αυτό το είδος ταινιών η έκβαση της ιστορίας είναι λίγο πολύ αναμενόμενη.
Από τη συγκεκριμένη ωστόσο απουσιάζει οποιοδήποτε στοιχείο πρωτοτυπίας. Φαίνεται πως καλύτεροι πελάτες αυτού του ξενοδοχείου είναι τα κλισέ, όπως το ελάχιστο, περιστασιακό και βεβιασμένο χιούμορ και ο χιλιο-ιδωμένος «συγκινητικός» μονόλογος του τέλους, ενώ η χημεία μεταξύ των πρωταγωνιστών είναι αμφισβητήσιμη. Η μόνη που σώζει κάπως την κατάσταση είναι η ερμηνεία του Fiennes.
Επιπλέον, αρκετό ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι δευτερεύοντες χαρακτήρες, αλλά και η Lopez αντιμετωπίζει το ρόλο της με περισσότερη αυτοπεποίθηση χωρίς η ερμηνεία της να ξεπερνά τη μετριότητα. Το Maid In Manhattan ενδείκνυται για μια βραδιά χωρίς πολλές απαιτήσεις.
Χριστόδουλος Πριμηκύρης
