Ο M. Night Shyamalan με το Signs ολοκληρώνει την άτυπη τριλογία του, ταινιών που έχουν θεματολογία προερχόμενη από το χώρο του υπερφυσικού. Αυτή τη φορά όμως αντί για τον Bruce Willis συνεργάζεται με τον Mel Gibson, ενώ από το τέλος απουσιάζει το αναμενόμενο [?] "twist". Η ταινία ασχολείται με τα crop circles, γεωμετρικά σχήματα συνήθως κυκλικής μορφής που έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς σε χωράφια στη Δυτική Ευρώπη και την Αμερική για τα οποία δεν υπάρχει ακόμα κάποια επίσημη επιστημονική εξήγηση. Έχουν υποστηριχτεί οι απόψεις ότι είναι εξωγήινης προέλευσης ή ότι έχουν δημιουργηθεί από ομάδες παγανιστών, ενώ ορισμένοι μιλούν για καλοστημένη φάρσα. Ο Graham Hess, πρώην ιερέας που έχει χάσει την πίστη του στο Θεό, ανακαλύπτει στο χωράφι του ένα τέτοιο σημάδι. Όταν από την ίδια κιόλας ημέρα ανεξήγητα φαινόμενα αρχίζουν να συμβαίνουν στον ίδιο και στα μέλη της οικογένειάς του αρχίζει να αμφιβάλλει για όσα πίστευε μέχρι εκείνη τη στιγμή.
Το Signs είναι ίσως η πιο φιλόδοξη ταινία του Shyamalan θέτοντας ερωτήματα για τη δύναμη της οικογένειας, την πίστη του ανθρώπου και την ύπαρξη γεγονότων που (μπορεί να) συμβαίνουν για κάποιο σκοπό. Παράλληλα όμως είναι και η πιο αδύναμη απ’ όσες έχει γυρίσει έως τώρα. Το πρώτο μέρος της ταινίας είναι υποτονικό, ενώ σε αρκετά σημεία οι πρωταγωνιστές μοιάζουν να κινούνται και να μιλούν σαν υπνωτισμένοι. Ο σκηνοθέτης/σεναριογράφος επικεντρώνεται στα μέλη της οικογένειας και τις σχέσεις που αναπτύσσονται μεταξύ τους, ενώ παράλληλα κάνει απλές νύξεις για τον λόγο που οδήγησε τον Hess να εγκαταλείψει την
ιεροσύνη. Στο δεύτερο μέρος οι πρωταγωνιστές είναι εγκλωβισμένοι στο σπίτι προσπαθώντας να αντιμετωπίσουν την εξωτερική απειλή, γεγονός που δημιουργεί περισσότερο σασπένς και η ταινία αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον κάνοντας τον θεατή να περιμένει κάποια έντονη δραματική κορύφωση η οποία όμως ποτέ δεν έρχεται. Το πιο αδύναμο σημείο της ταινίας είναι το τέλος και ειδικότερα η λίγο πολύ αναμενόμενη τελική απόφαση του βασική χαρακτήρα και η πολύ εύκολη αντιμετώπιση του εχθρού (ο οποίος - χωρίς να θέλουμε να αποκαλύψουμε πολλά για την πλοκή - έχοντας
προετοιμαστεί τόσο καλά για την εισβολή θα έπρεπε να γνωρίζει ποιο είναι το αδύνατο σημείο του). Εντύπωση ακόμα προκαλεί ο σχετικά μικρός ρόλος του Joaquin Phoenix, ο οποίος αν και βρίσκεται στις περισσότερες σκηνές της ταινίας έχει πολύ περιορισμένους διαλόγους. Ο Gibson είναι καλός, σε ένα ρόλο διαφορετικό απ’ ό,τι συνήθως επιλέγει, ενώ ο και ο σκηνοθέτης κάνει ένα σύντομο πέρασμα. Ο Shyamalan δεν βρισκόταν σε μεγάλη φόρμα γυρίζοντας την ταινία. Μήπως είναι σημάδι ότι η επόμενη ταινία του πρέπει να έχει διαφορετικό θέμα;
