Αφού την παράτησε ο άντρας της, η Meg (Jodie Foster) αποφασίζει να εγκατασταθεί στην Νέα Υόρκη παίρνοντας μαζί και την δωδεκάχρονη κόρη της, Sarah (Kristen Stewart).
Έτσι, λοιπόν ξεκινούν να βρουν σπίτι και μετά από αρκετό ψάξιμο, καταλήγουν σε ένα αρχοντικό στο
Μανχάταν. Ένα τετραώροφο σπίτι, καλοδιατηρημένο, με μεγάλα δωμάτια, πίσω κήπο, λογική τιμή και τέλος ένα δωμάτιο...πανικού (Panic Room). Το δωμάτιο αυτό είναι φτιαγμένο
από ατσάλι, περιέχει μόνιτορ συνδεδεμένα με διάφορες κάμερες τοποθετημένες στο υπόλοιπο κτίριο, ξεχωριστή γραμμή τηλεφώνου, κουβέρτες, τρόφιμα κτλ., με σκοπό να
προστατέψει τους ιδιοκτήτες του κτιρίου σε περίπτωση διάρρηξης. Αφού λοιπόν συνειδητοποιούν ότι δύσκολα θα βρουν καλύτερο σπίτι, το νοικιάζουν και μετακομίζουν έτοιμες να κάνουν μία νέα αρχή στη ζωή τους
χωρίς να ξέρουν όμως, ότι το Panic Room κρύβει κάτι που θα προσελκύσει το ενδιαφέρον τριών
διαρρηκτών (Forest Whitaker, Dwight Yoakam και Jared Leto) και θα τους οδηγήσει σε μία εφιαλτική νύχτα.
Τρία χρόνια μετά το Fight Club, ο David Fincher (Se7en, The Game) επιστρέφει με ακόμα ένα σπουδαίο
θρίλερ αποδεικνύοντας ότι είναι ένας μετρ στη δημιουργία σασπένς και σκοτεινής ατμόσφαιρας. Βλέποντας τις προηγούμενες του ταινίες, καταλαβαίνει κανείς ότι ο Fincher είναι ένας σκηνοθέτης γεμάτος φρέσκιες ιδέες. Στο Panic Room, αυτό γίνεται εμφανές
από τις πρώτες κιόλας σκηνές της ταινίας. Ο τρόπος με τον οποίον εμφανίζονται τα γράμματα είναι
από τους πιο εντυπωσιακούς που έχω δει. Ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο σε ένα θρίλερ είναι η ατμόσφαιρα, και σε αυτό το τομέα το Panic Room αγγίζει την τελειότητα. Η φωτογραφία της ταινίας, την οποία υπογράφουν οι Conrad W. Hall και Darius Khondji (υπεύθυνος για το Se7en καθώς και τις ταινίες των Jeunet & Caro) είναι καταπληκτική. Επίσης η δουλειά που έχει γίνει με τις κάμερες, χρησιμοποιώντας παράλληλα κοινού τύπου καθώς και virtual (3D
γραφικά, κάτι που αποτελεί πλέον trademark του Fincher) κάμερες είναι το λιγότερο εντυπωσιακή. Σε πολύ υψηλό επίπεδo
κυμαίνονται και οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών της ταινίας, με αυτές των Foster, Whitaker (Ghost Dog) και Leto (Requiem for a Dream) να ξεχωρίζουν. Αρκετά...τρομακτική είναι και η ερμηνεία του τραγουδιστή της country, Dwight Yoakam που
υποδύεται τον τρίτο και πιο βίαιο διαρρήκτη. Σε αυτό το σημείο αξίζει να αναφερθεί ότι για τον ρόλο της Meg είχε αρχικά επιλεγεί η Nicole Kidman άλλα ο τραυματισμός που έπαθε
κατά την διάρκεια των γυρισμάτων του Moulin Rouge!, ανάγκασε τον Fincher να την
αντικαταστήσει. Όσων αφορά το σενάριο, το Panic Room διαφέρει αρκετά από τις άλλες δουλείες του Fincher, κυρίως διότι δεν έχει κάποιο
ιδιαίτερο twist. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει ότι η ταινία υστερεί, άλλα ότι το σενάριο δεν είναι το
πιο σημαντικό στοιχείο της.
Ο ίδιος ο Fincher σε συνέντευξη του είχε πει ότι ο βασικός του στόχος στο Panic Room, ήτανε να δημιουργήσει μία ατμόσφαιρα που να κρατά τον θεατή σε αγωνία καθ’ όλη την διάρκεια του. Κατά τη γνώμη μου το κατάφερε. Μη το χάσετε.
Παναγιώτης Ροντογιάννης
