Ευγενία Κυριακοπούλου: Πιστεύεις ότι η απονομή ενός βραβείου Oscar στον Almodovar θα βοηθήσει το ισπανικό σινεμά να γίνει πιο γνωστό;
Εduardo Noriega: Ναι, κάθε φορά που βραβεύουν έναν ισπανό σκηνοθέτη είναι καλό για όλους, αλλά στην περίπτωση του Almodovar, είναι προφανές ότι αποτελεί μια εξαίρεση σε παγκόσμιο επίπεδο, όχι μόνο στην Ισπανία. Ό,τι κάνει ο Almodovar έχει αξία από μόνο του. Όμως ναι, είναι καλό, μακάρι να μιλούν γι’ αυτόν.

Ε.Κ. : Θα συνεργαζόσουν μαζί του;
E.N.: Και βέβαια. Ήμουν έτοιμος να το κάνω σε δύο περιστάσεις. Υπήρχε μια ταινία, το σενάριο της οποίας δούλευε και ξαναδούλευε, αλλά τελικά ποτέ δεν τη γύρισε. Είχε καλέσει εμένα, καθώς και ηθοποιούς από όλο τον κόσμο. Στάθηκε μαζί μου έναν ολόκληρο μήνα δουλεύοντας, αλλά τελικά αποφάσισε ότι δεν μπορούσε να γυρίσει αυτή την ταινία. Μου είπε με πολύ όμορφο τρόπο ότι το πρόβλημα δεν ήμουν εγώ αλλά αυτός, ότι είχε συλλάβει μια ταινία πολύ πολύπλοκη, αλλά ναι, σίγουρα θα δουλέψουμε μαζί κάποια μέρα.

Ε.Κ. : Είσαι 30 χρονών...
E.N.: 29, ε;

Ε.Κ. : 29, αλλά έχεις κάνει ήδη τόσα πράγματα…
E.N.: Όχι, δεν έχω κάνει και τόσα.

Ε.Κ. : Πώς νιώθεις;
E.N.: Νιώθω καλά. Αισθάνομαι πως πια δεν είμαι τόσο νέος.

Ε.Κ. : Μα είσαι…
E.N.: Όχι, πια όχι…

Ε.Κ. : Μα για τόσα που έχεις καταφέρει…
E.N.: Ναι…Όχι, τα πράγματα μου έχουν πάει καλά. Έφτασα πριν 10 χρόνια στη Μαδρίτη, χωρίς να ξέρω τίποτα, χωρίς να έχω κανένα γνωστό στο χώρο, και δεν είναι άσχημα να βρίσκομαι τώρα στην Αθήνα, προωθώντας μια γαλλική ταινία. Είμαι περήφανος για το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα. Αναπτυσσόμουν σιγά – σιγά, αλλά νομίζω πως κάθε φορά γινόμουν καλύτερος, κάθε φορά αισθανόμουν πως η ταινία που θα γύριζα ήταν σαν μια τελετουργία, ένα βήμα ακόμα πιο δύσκολο και νομίζω πως υπάρχει μια εξέλιξη στη δουλειά μου και…ναι, είμαι περήφανος για το πώς έχουν εξελιχθεί τα πράγματα. Ίσως το μυστικό να είναι ότι ποτέ δεν είχα φιλοδοξίες να φτάσω κάπου, ποτέ δεν είχα κάποιους συγκεκριμένους στόχους. Ό,τι ερχόταν εγώ το ζούσα με χαρά, με ευτυχία. Ίσως, αυτό να είναι το μυστικό, να μην έχεις φιλοδοξίες για κάτι, όχι. Τα πράγματα μου έρχονταν κι εγώ τα απολάμβανα, τα γευόμουν, προσπαθώντας να επωφεληθώ από αυτό και να εξελιχθώ. Πάντως, θα δούμε, σ’ αυτό το επάγγελμα ποτέ δεν ξέρεις που θα είσαι σε 6 μήνες ή τι θα απογίνει η ζωή σου ή ποια τροπή θα πάρει.

Ε.Κ. : Τώρα δηλαδή, δεν έχεις ένα συγκεκριμένο στόχο;
E.N.: Ένα συγκεκριμένο στόχο όχι, θέλω να κάνω πράγματα για τα οποία πραγματικά να αισθάνομαι περήφανος. Θέλω να «μεγαλώσω» σαν ηθοποιός και να νιώσω ότι μπορώ να καταφέρω να γίνω ένας μεγάλος ηθοποιός. Αλλά δεν είναι η ηθοποιία ένας σκοπός στη ζωή μου. Με γεμίζει πάθος, ωριμάζω, μπαίνω στη θέση κάποιου άλλου, σχετίζομαι με την τέχνη που είναι ό,τι μου αρέσει πιο πολύ, ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο… Δεν ξέρω, είμαι ανοιχτός σε οποιαδήποτε πιθανότητα, δεν ξέρω τι θα έχω απογίνει σε 10 χρόνια ή αν θα είμαι ακόμα ηθοποιός. Σίγουρα θα σχετίζομαι με το σινεμά, με την τέχνη, αλλά μου αρέσει να σκέφτομαι ότι κάθε μέρα μπορεί να συμβεί κάτι που θα σου αλλάξει τη ζωή, γιατί όχι; Είναι όμορφο να το σκέφτεσαι έτσι.

Ε.Κ. : Εξαρτάται. Αν η ζωή αλλάξει προς το χειρότερο…
E.N.: Όχι, εγώ πάντα σκέφτομαι ότι οι αλλαγές είναι πάντα για καλό. Πρέπει να το σκέφτεται κανείς έτσι.

Ε.Κ. : Ναι…Και θα σου άρεσε να κάνεις κάτι στις ΗΠΑ ;
E.N.: Ναι, γιατί όχι…Ίσως ψάχνω ένα σενάριο, κάτι εμπορικό αλλά που επίσης να έχει τον μηχανισμό να δημιουργεί ταινίες πολύπλοκες, αργές, όπου ξοδεύεις πολλά χρήματα, εξαντλείς πολλούς ανθρώπους, πολλές αντοχές…και πιστεύω πως το σινεμά έχει μια ευθύνη, πρέπει να μιλάει για κάτι, να ερεθίζει τη σκέψη, να προκαλεί, να προτείνει…

Ε.Κ. : Πιστεύεις πως οι αμερικανικές ταινίες το κάνουν αυτό;
E.N.: Το πρόβλημα είναι πως οι αμερικάνοι ξέρουν πολύ καλά ότι είναι μια βιομηχανία και γι’ αυτό είναι τόσο δυνατοί. Όμως όταν ένα προϊόν είναι καθαρά βιομηχανικό απομακρύνεται όλο και περισσότερο από την τέχνη. Αλλά θα υπάρξει κάποτε κάτι αρκετά ενδιαφέρον για να δουλέψω μαζί τους, να γνωρίσω κι άλλους σκηνοθέτες.

Ε.Κ. : Μια και αυτή η συνέντευξη είναι για ένα site, θα ήθελα να μου πεις λίγα πράγματα για τη δική σου ιστοσελίδα.
E.N.: Ναι, δεν είναι δική μου, δεν την δημιούργησα εγώ, ούτε είμαι εγώ υπεύθυνος γι’ αυτήν. Την έφτιαξε μια κοπέλα, εγώ έπειτα είχα κάποια επικοινωνία μαζί της, και μια και δουλεύει σωστά και το κάνει με ένα σοβαρό τρόπο και με σεβασμό…Όμως δεν είμαι εγώ ο υπεύθυνος.

Ε.Κ. : Επισκέπτεσαι καμιά φορά τη σελίδα;
E.N.: Ναι, που και που, βλέπω μηνύματα που μου στέλνουν. Την βλέπει όλος ο κόσμος, είναι ένας καλός τρόπος προώθησης.

Ε.Κ. : Αυτό ήταν… Ευχαριστώ πολύ.
E.N.: Εγώ σ’ ευχαριστώ.

Μάθετε στο πρώτο μέρος της συνέντευξης για την αντιπολεμική κίνηση στην Ισπανία, τη νέα του ταινία Novo και πολλά άλλα!

Επιστροφή στην κορυφή